Gönderen Konu: Zizek, Evren ve Sevgi..  (Okunma sayısı 5887 defa)

Çevrimdışı od

  • 1.nesil
  • *
  • İleti: 61
    • ben nerdeyim?
Zizek, Evren ve Sevgi..
« : 04 Temmuz 2007, 00:39 »
"Evren karşısındaki, kendiliğinden tavrım ne olurdu? Herhalde çok karanlık bir tavır olurdu. Birinci tez olarak tam bir boşunalığı ve yararsızlığı öne sürüyorum: Temelde “hiçbir şey” var. Kelimeyi gerçek anlamında kullanıyorum. Sonuçta yitip giden nesnelerin kırıntıları gibi. Evrene bakın, büyük bir boşluk. Ama sonra şeyler nasıl ortaya çıkıyor? Burada kuantum fiziğine kendiliğinden bir sempati duyuyorum. Evrenin pozitif yüklü bir boşluk olduğu fikri hakim. Ama sonra bazı şeyler ortaya çıkıyor ve boşluğun dengeleri bozuluyor. Bu fikir benim çok hoşuma gider. Var olanın sadece ”hiçbir şey” olmadığı, orada bazı şeylerin olduğu gerçeği. Bu da bir şeylerin korkunç biçimde ters gittiği anlamına geliyor. Yaratılışın bir tür kozmik dengesizlik, kozmik felaket olduğunu ve şeylerin bir hata sonucu var olduklarını söylüyoruz. Hatta ben daha da ileri giderek buna karşı koymanın tek yolunun hatayı üzerimize alıp sonuna kadar gitmekten geçtiğini öne sürüyorum.

Buna bir de isim bulmuşuz. “Sevgi” diyoruz. Sevgi tam da bu türden bir kozmik dengesizlik değil mi? “Dünyayı seviyorum” veya “Evrensel sevgi” gibisinden kavramlardan oldum olası iğrenmişimdir. Ben dünyayı sevmiyorum. Ben daha çok “Dünyadan nefret ediyorum” ile “Dünyayı takmıyorum” arasında bir yerlerdeyim. Ama gerçekliğin tamamı bundan ibaret. Çok *****ca. Bu var ve ben onu umursamıyorum. Benim için sevgi aşırı derecede şiddet içeren bir eylem. Sevgi ”Hepinizi seviyorum” demek değil. Sevgi, bir şeyi seçiyorum anlamına geliyor ki burada yine o dengesizlik yapısı var. Bu şey küçük bir ayrıntıdan, kırılgan bir bireyden ibaret dahi olsa, diyorum ki “Seni her şeyden çok seviyorum”. Bu gayet resmî manada, sevgi fenalıktır."

Yukarıdaki metin çağımız düşünürlerinden Slavoj Zizek'i konu edinen "Zizek!" belgeselinden bir alıntı. Sözler Zizek'e ait.. Belgeselin tam metnine ntvmsnbc.com'dan ulaşabilirsiniz.

İlk paragrafda Zizek çok güzel ifade ediyor aslında durumu.. Böyle bir temellendirmeden yola çıkarak haklı bir şekilde ulaştığı "sevgi fenalıktır" fikrine de katılmadan edemiyor insan. Ama dönüp tekrar tekrar okuma ihtiyacı hissediyor, sevgi nasıl fenalık olabilir? "Bir şey"e duyulan sevginin "her şey"e duyulacak sevgiye giden ilk adım olduğunu düşünmek, Zizek'in "Evrensel Sevgi"den iğrenişini açıklamak için hafif kalıyor sanki.. Ama Zizek "Evrensel Sevgi"den değil de bu kavramdan nefret ettiğini söylüyor, bu bir fark yaratır mı? Sevgiye yönelik, şiddet içerdiği ve dengesiz olduğu suçlamaları, sevgi kavramına mı yönelik yoksa günümüz sevgi anlayışına mı?
 
Zizek hiç Yunus Emre yada Mevlana okumuş mudur? :)
oktay dursun
"ateşte yanan, şeytanı defet; defet dokunmasın ellerimize.."

 

Benzer konular

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
0 Yanıt
47546 Gösterim
Son İleti 27 Mayıs 2006, 05:01
Gönderen: Shalamar
4 Yanıt
8739 Gösterim
Son İleti 27 Kasım 2006, 13:19
Gönderen: refref
2 Yanıt
6560 Gösterim
Son İleti 17 Ocak 2007, 10:27
Gönderen: efsun_i
8 Yanıt
11447 Gösterim
Son İleti 18 Ocak 2007, 00:27
Gönderen: efsun_i
29 Yanıt
29615 Gösterim
Son İleti 08 Kasım 2007, 02:41
Gönderen: ISIK YOLCUSU
0 Yanıt
40450 Gösterim
Son İleti 30 Ağustos 2007, 19:04
Gönderen: Sinan DOYAN
0 Yanıt
46054 Gösterim
Son İleti 04 Mart 2009, 12:30
Gönderen: akzambak

usa online pharmacy