Gönderen Konu: devam eder Siyah Kuğu şarkısına..  (Okunma sayısı 14242 defa)

Çevrimdışı akzambak

  • 1.nesil
  • *
  • İleti: 171
devam eder Siyah Kuğu şarkısına..
« : 02 Mayıs 2007, 10:31 »

Kim bilir kaçıncı kez
Ve kim bilir ne zamandır
Sürmekte meşakkatli yolculuklar...

“Geçmiş, an ve gelecek..”
Varoluşun ulaşılabilen derinliklerinde
Yangınlar…

Zamansızlıkta açan ateş gülünün huzurlu kıvrımlarında,
Asırlardır süren bir seslenişle, sarsılır birkaç yürek.

Çırılçıplak görebilmek tümünü,
Kimi zaman umut kırıklıklarıyla acıtsa da canını,
Küldür artık o yangınlar sonrası..

Başlar “Siyah  Kuğunun Şarkısı”

“Her şeyi hissedebilen yanık birileri
 Yalnızca onlar duyumsuyor
  Seslenişimi”

Pencereler ki ölçüsü büyüklük kavramının çok dışında,
Köprüler ki ulaştırdıkları ötelerle müsemma.

Kapılar, kapılar, kapılar…
Kimi kilitli kimi kilitsiz,
            kırık dökük sıcaklıklarla sarmalanmış,
            sevgisizliklere inat.
Sevecen yürekler için açılmış sonsuza kadar.

Açılışın sessiz gıcırtılarında,
Gören/görebilen ve görmeyen/göremeyen
Kapı önüne varan/varamayan..

Kimi huşu içinde titreyen varışlarda,
Kimi Truva atı, yarışlarda..

Ne gam!

“Aldırmazsın, kapımızı girdikten sonra çalan sempatik görgüsüzlere”

Devam eder siyah kuğu, şarkısına
Sonsuza…


Işık ve sevgiyle,
"Sesini değil, sözünü yükselt. Yaprakları yeşerten yağmurlardır, gökgürültüleri değil."

Çevrimdışı Shalamar

  • Melek Tozları
  • *
  • İleti: 705
Ynt: devam eder Siyah Kuğu şarkısına..
« Yanıtla #1 : 21 Ekim 2007, 21:42 »
“Her şeyi hissedebilen yanık birileri
 Yalnızca onlar duyumsuyor
 Seslenişimi”

satırlarını okuyunca Sevgili Rabia Hanımın mesajında, henüz yeni okuduğum "Küf" şiirinden başka satırlar sıralandı...

"Artık tutuşmadan yanacağız terennümlerde,
 Kasvetli anlamları delip bir yerinden
 Mavi tohumlar saçacağız"
(İlhan İrem / Siyah Kuğunun Şarkısı / Küf)

Yanmaya başlıyoruz ilk nefesimizle. Hayatın her aşamasında yaşadıklarımız yakıyor bizi. Belki de en çok, "Aşk"ın alevi kavuruyor bizleri. Sonu hüsran ile bitiyor görünse de her birinde bir adım yükselerek... Yaşanan her olay ve o olayların kahramanları -ki bir kısmı nefretle anılsa da bir süre-  öğretmenlerimiz oluyorlar bizlerin. Bunun idrakine ulaştığında ise nefreti ilkel bir duygu olarak kalıyor gerilerde...

Sonra yanan kavrulan "şey" küle dönüşüyor. İçin için, kor misali yanıyor "terennümlerde". Acı duymuyor yanan, yandığını içinde bilerek...

Küle dönüştüğünde ise, küllerinden yeniden doğuyor, bambaşka bir biçimde...


Çevrimdışı YANKI

  • DMT
  • *
  • İleti: 83
    • Elçi
Ynt: devam eder Siyah Kuğu şarkısına..
« Yanıtla #2 : 19 Kasım 2007, 03:02 »
"Gerçeği arayıp da onu insanlara açıklayan herkes acı çekmeye mahkumdur..." (Halil Cibran)

Kanımca bu "acı"dır,
Siyah Kuğu'nun sanatçı/insan/ruh/zerre, zarif boynunda kıvrılan ve,
En güzel "üç nokta"lara giden "soru işaretleri"nden yoksun bir güruhta,
Böylesine bir tahammülle gülümseyip,
Nota nota sonsuzluklara ulaşan şarkılar...

...ve eğer kalbinizi, yaşamınızın günlük mucizelerini
hayranlikla izlemek üzere açarsaniz, acınızın, neşenizden
hiç de daha az harikulade olmadigini goreceksiniz... "

Gerçekten hiç de daha az harikulade değil bu acı/neşe...

Her şeyi hissedebilen yanık birileri - ki bir değiller gibi -
Seslenişleri yalnızca onlar duyuyor - seslenen de bir değil ki -

B.İ.R olan/olacak, konuşan ile duyan...

Sevgi olmayan sevgi, dostluk olmayan dostlukları olağan/içgüdümsel bir tavırla reddedip, kainatın programlandığı o anlaması zor/kolay bütünlüğe yönelen, o sonsuz sonsuzluğu iç'lemek isteyenler...



Günboyu ötede/beride, ruhunu sonsuzluğa götürebilmek için taşımak zorunda olduğu bedeni besleyebilme zorunluluğu nedeniyle kanat çırpmış, gaga sallamış bir Mavi Güvercin, Siyah Kuğu'nun şarkısını duyuyor...Yorgun kanatları adeta uçarcasına gidiyor, İrembağı'na...

Dinliyor Kuğu'yu, dinleniyor... En az katastrof kadar hızlı ve güçlü bir farkındalıkla kavrıyor, kendisini... Her şeyi/Hiçbir şeyi...

Güvercin de Kuğu gibi şarkılar söylemek istiyor, ama doğasında yok, kısa, küçük boynundan hiç ses çıkmıyor...

Sonra görüyor ki, Kuğu, ona her geldiğinde daha güzel söylüyor şarkılarını... daha derinlere/derinden, daha içlere/içten...

Yine ötede/beride karnını doyurmak zorunda olsa da, hissediyor; yuvasının İrembağı olduğunu...



Evet, Kuğu'lar vardır, Bülbül'ler vardır, Kanarya'lar vardır... Anlayış dolusu yük, onları yakınca, anlatış dolusu güzel seslere sahip olurlar... Hepsi de birbirinden haberdardır, birbirlerini duyar, hisseder, bulur ve seslerini paylaşırlar...

Siyah Kuğu şarkısına devam eder... Güvercinler, Serçeler, Martılar onu içtenlikle dinlediği, onun acısını/neşesini duyumsadığı, paylaştığı sürece...

Çünkü hepsinin kanatları vardır, "bir şey" için...

Bu yüzden "uçmam ama yük de taşımam" nidalarıyla ortalıkta şuursuzca koşuşan devekuşlarına aldırmazlar, onların kanatları "bir şey" için değildir...

Bir şey?

Işık ve Sevgiyle...






Çevrimdışı Sirius

  • 1.nesil
  • *
  • İleti: 154
Ynt: devam eder Siyah Kuğu şarkısına..
« Yanıtla #3 : 14 Mart 2008, 15:32 »
Bir şey !

Hiçbirşey...

Hiç hiç diye hıçkırırken,
Hiç, hiç hissedilmeyen renklerle,
                     Gülümsüyor “Hiç”

Aralarken terennümüyle uçuşan tülleri,
Adı duyulmadık bir hastalıkla deva buluyor,
Birileri...

“Herşeyi hissedişin sırrını ele vermiyor hiçbirşey.
Sonsuz güzelliklerinde yaşayanların emrine amade,
Salınıyor hiçliklerde.”

 

Benzer konular

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
37 Yanıt
120094 Gösterim
Son İleti 15 Mayıs 2007, 15:04
Gönderen: bahar18
1 Yanıt
56316 Gösterim
Son İleti 16 Ekim 2008, 16:35
Gönderen: anelya
1 Yanıt
56435 Gösterim
Son İleti 17 Mayıs 2007, 12:58
Gönderen: Shalamar
0 Yanıt
6718 Gösterim
Son İleti 02 Eylül 2007, 00:21
Gönderen: Melek Tozları
0 Yanıt
16225 Gösterim
Son İleti 30 Nisan 2008, 20:09
Gönderen: SARE
0 Yanıt
45819 Gösterim
Son İleti 30 Kasım 2008, 20:24
Gönderen: disciple_of
Kuğu

Başlatan efsun_i Şiirler

0 Yanıt
4975 Gösterim
Son İleti 03 Nisan 2009, 01:26
Gönderen: efsun_i

usa online pharmacy